Jak wygląda zima w Kamerunie? Jak przygotowujemy się do Świąt Bożego Narodzenia? I dlaczego dzisiejsza noc była bezsenną nocą? Ponieważ koniec mojego projektu zbliża się wielkimi krokami, w sumie to zawładnął moimi myślami nie zmrużyłam dzisiejszej nocy oka. Na ten fakt złożyło się wiele czynników. Powrót z wakacji (ostatnich już;-(, mnóstwo spraw do dokończenia, spotkań z ludźmi, uczniami, pożegnań, lęk przed chorobami w Polsce itp. Dziś jednak królowały obawy przed bałaganem w przedszkolu po moim powrocie. Przed wyjazdem ogłosiłam wśród nauczycieli konkurs na najpiękniejszą dekorację bożonarodzeniową w sali- nagroda- wspólny obiad i ja jedząca węża rękami. Entuzjazm związany z konkursem szybko opadł, więc idąc dziś do przedszkola nie spodziewałam się zbyt wiele. Wpakowałam worek pełen kapci na motor, puzzle i kilka instrumentów muzycznych i podjechałam motorkiem do przedszkola.A na Mokolo miła niespodzianka- czekał na mnie mikołaj, najprawdziwszy, wręczyłam jemu worek z prezentami i wspólnie poszliśmy do dzieci. Spotkanie z mikołajem w każdym miejscu na świecie jest bo prostu bajeczne. Lęk dzieci, uśmiech na ich twarzach i łzy w wzruszenia w moich oczach, spotęgowane dumą, kiedy ujrzałam pięknie wystrojone klasy. Nauczyciele nie tylko wykorzystali pomysły na świąteczne ozdoby, które im zaprezentowałam, w każdej klasie jest najprawdziwsza choinka i piękny napis WELCOME TO YOU HAPPY NEW YEAR, którego nie zmierzam poprawiać, bo jest tak bardzo kameruński. Dzieci wciąż mają kłopoty z recytacją swoich wierszyków po angielsku, jednak nauczyciele spisali się na medal i udowodnili mi, że są bardzo samodzielni. Tak więc zgodnie z obietnicą po zajęciach wspólnie udaliśmy się na obiad. Potrawy były równie kameruńskie jak napis- małpa, wąż, fufu (maniok), jedzone oczywiście rękami, nauczyciele uparli się, że muszę jeść po kameruńsku. Po tak wspaniałym dniu mam nadzieję, ze uda mi się dziś przespać całą noc.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz